احادیثی که همسنگران درست کردند

از تموم اعضای محترم گروه می خوام که این احادیث رو توی وبلاگ هاشون قرار بدن و نشر بدن

مهم اینه که هر عکسی رو توی پست جداگانه قرار بدید و حتما زیر حدیث متن حدیث رو هم توی پستتون بنویسین و نام ائمه و قسمت های مهم حدیث رو بولد(درشت و بزرگ) کنینو برچسب های عکستون هم خیلی مهمه. از امام نقی ،imamnaghi, emamnaghi, منتخب احادیث امام نقی، ظهور امام زمان و از این دست برچسب ها استفاده کنین. برای شروع می تونین ببینین برچسب های خود من به چه صورت هست. یا علی

بقیه ی احادیث در ادامه مطلب..

ادامه نوشته

حدیث امام زمان عج درمورد بهره برداری از ایشان در زمان غیبت

بهره بردن ما از امام زمان عج در زمان غیبتشان همانند بهره بردن از خورشید پشت ابر است.

امام زمان حضور دارند..

اهمیت تربیت فرزند در سیره و ادعیه ی امام سجاد علیه السلام

بسم الله الرحمن الرحیم

/* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin-top:0in; mso-para-margin-right:0in; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} امام سجاد علیه السلام درانجام وظیفه سنگین تربیت فرزند ، از خداوند بزرگ استمداد می نمود و در ضمن دعاهای خود در پیشگاه الهی عرض میکرد ، بار خدایا مرا درتربیت وادب ونیکوکاری فرزندانم یاری و مدد فرما. الحدیث جلد1 صفحه 53

 

سخن امام خامنه ای درمورد اهمیت فضای مجازی

 

بسم الله الرحمن الرحیم

امام خامنه ای :
فضای مجازی به اندازه انقلاب اسلامی اهمیت دارد.

حدیث امام کاظم علیه السلام درمورد ظهور امام زمان (عج)

بسم الله الرحمن الرحیم
امام کاظم علیه السلام می فرمایند:
خداوند به هنگام ظهور قائم (عج)
دین حق را برجمیع ادیان باطله پیروز می گرداند.
منبع: کتاب حکیم

آفتاب در حصار 22

بسم الله الرحمن الرحیم

زيد اعتراض مي کرد به خليفه: «هادي جوان است و بي تجربه.
من اما عموي پدرش هستم و شايسته ي احترام و تواضع.»
خليفه جريان را به امام هادي گفت.
امام جواب داد: «هرچه مي گويد انجام بده.»
مجلسي برپا بود.
زيد بن موسي وارد شد. او را بالاي مجلس نشاندند.
امام بعد از او آمد.
زيد بي اختيار بلند شد، در مقابل فضل امام خم شد.
امام را جاي خودش نشاند و نشست روي زمين، پيش پاي او.

آفتاب در حصار 21

بسم الله الرحمن الرحیم

از هند آمده بود، با انواع و اقسام چشم بندي ها و تردستي ها.
متوکل وعده داد اگر آبروي امام را ببرد، هزار دينار خالص جايزه دارد.
امام را دعوت کردند مهماني، سفره انداختند، نان آوردند.
نان ها خيلي نازک تر از معمول بود!
امام بسم الله گفت و دست برد طرف نان. قرص نان از زمين بلند شد و
انگار که پرواز کند، آن طرف تر افتاد.
صداي قاه قاه خنده بلند شد. شعبده باز لبخندي شيطنت آميز زد.
دست امام رفت طرف يک نان ديگر. دوباره همان اتفاق و همان خنده ها.
دست امام بازهم دراز شد، اين بار طرف بالشي که شعبده باز به آن تکيه کرده بود.
ـ بگيرش!
ناگهان عکس شير روي بالش پريد بيرون و استخوان و گوشت و پوست شعبده باز را يک جا بلعيد!
باز هم دهان ها باز بود، اين بار اما نه از خنده، از تعجب و حيرت.

آفتاب در حصار 20

بسم الله الرحمن الرحیم

ماجراي کنار رفتن پرده براي امام دهن به دهن مي گشت،
پرده دار متوکل هم براي صالح، يکي از دوستان واقفي مذهبش تعريف کرد.
تا شنيد شروع کرد به خنديدن و مسخره کردن.
همان موقع امام رسيد، به او لبخندي زد، هرچند تا آن موقع همديگر را نديده بودند.
گفت: «صالح! خدا در وصف سليمان پيامبر گفته: ما باد را در تسخير او
قرار داديم تا به امرش هر کجا خواست بوزد.
پيامبر تو و اوصياء او که پيش خدا عزيزتر از سليمانند!»
عقايد واقفي اش همه برباد رفت؛ شيعه شد.

آفتاب در حصار 19

بسم الله الرحمن الرحیم

ـ ما نفهميديم اين ديگر چه جور دشمني اي است که تو با علي بن محمد داري؟
وقتي که مي آيد خانه ات از نوکر و کلفت گرفته تا ديگران
همگي مي شوند خادمش. کار به جايي رسيده که زحمت پس زدن
پرده را هم به خود نمي دهد، چون ديگران زودتر مي دوند و برايش پس مي زنند!
ـ بي جا کرده اند! ديگر کسي حق ندارد برايش پرده کنار بزند.
***
امام وارد شد. کسي جرأت نکرد طرف پرده برود.
يکي دو قدم مانده بود که يک دفعه باد زد و پرده کنار رفت.
وقتي مي خواست برگردد هم.
فرياد متوکل پچيد توي خانه: «از اين به بعد اين پرده ي لعنتي را
برايش کنار بزنيد نمي خواهم باد پرده دارش باشد!»

حیا و عفاف در عرصه ی مجازی

بسم الله الرحمن الرحیم

حکم ارتباط با نامحرم در فضای مجازی اینترنت...


√ پاسخ:
از نظر اسلام در حفظ حریم در ارتباط با نامحرم فرقی بین محیط واقعی و محیط مجازی نخواهد بود وارتباط در محیط مجازی همانند خلوت دو نامحرم است وچون کسی به آنجا راه ندارد ، بنابراین محل اشکال است. البته اگر ترس افتادن به حرام و قصد لذت(‌عاطفی یا جنسی ) بردن در میان نباشد، اشکالی وارد نیست . در تشخیص خوف و قصد لذت انسان خود مهمترین قاضی خویش است و از وضع خویش آگاه است .

تمرین برای مبارزه با اسرائیل

تمرین برای نبرد با صهیونیسم

Training for war with Zionism

אימונים למלחמה עם הציונות

حدیث امام علی النقی الهادی علیه السلام درمورد بوییدن گل

بسم الله الرحمن الرحیم

امام علی النقی الهادی علیه السلام می فرمایند:

هرکس گلی را بو کند و روی چشمش بگذارد و صلوات بفرستد،

خداوند انبوهی از حسنات به او می دهد و انبوهی از گناهانش را می آمرزد.

سروده ی امیر سیاهپوش در محضر امام خامنه ای

بسم الله الرحمن الرحیم

حق می‌شود انکار و من انگار نه انگار

منصور سر دار و من انگار نه انگار

بر گُرده ادراک حقیقت‌ طلبان باز

باطل شده آوار و من انگار نه انگار

در چنگ هوس‌های خیابانی اشباح

عشق است گرفتار و من انگار نه انگار

در قدس و هرات و حلب و موصل و کشمیر

اردو زده تاتار و من انگار نه انگار

کشتند و دریدند شکم‌های زنان را

گرگان میانمار و من انگار نه انگار

فریاد از این عصر تماشاگری مرگ

خورشید، سر دار و من انگار نه انگار


***

* سروده امیر سیاهپوش که این شعر را در محضر مقام معظم رهبری(مد ظله) قرائت کردند

آفتاب در حصار 18

بسم الله الرحمن الرحیم

علي پسر مهزيار از اهواز آمده بود سامراء؛
خبرهايي از جانشين امام جواد به او رسيده بود.
اول شک کرد که او امام باشد ولي وقتي حکمت لباس گرم پوشيدنش را فهميد،
با خودش گفت: «خودش است! بروم يک سؤال از او بپرسم.»
رفت جلو. امام برگشت.
چهره پوشش را برداشت. جواب سؤالي را که مي خواست بپرسد، داد.
فهميد امامش کيست.

آفتاب در حصار 17

آفتاب در حصار 16

بسم الله الرحمن الرحیم

ايستاده بود بيرون کاخ، علي بن محمد خواست وارد قصر شود، همه احترامش کردند.
عده اي عصباني، اعتراض کردند: «براي چه بايد به يک کودک احترام بگذاريم؟»
قسم خوردند وقتي از کاخ بيرون آمد، از اسب پياده نشوند.
آمد بيرون. از اسب پياده شدند، بي اختيار. همه ي آنهايي که قسم خورده بودند.

آفتاب در حصار 15

بسم الله الرحمن الرحیم

 ناراحت بود. به دستور متوکل امام هادي را برده بودند آن جا،
آن هم در بدو ورود اما به سامراء.
گفت: «فدايت شوم، در حق شما کوتاهي مي کنند، شما...!؟
اين جا...!؟ محله ي گداها...؟» بغض کرد.
امام رو کرد به او، گفت: « تو هم اين طور فکر مي کني؟»
بعد اشاره کرد با دست، او نگاه کرد. باغ ها و درخت هاي ميوه،
دختران و غلامان زيبا، پرنده، آهو، نهرهاي جوشان.
خيره شده بود که ناپديد شدند.
امام ادامه داد: «اين ها براي ما، هرجا که باشيم، آماده است.»

آفتاب در حصار 14

بسم الله الرحمن الرحیم

شيعه را قبول نداشت. همراه با ديگران مأمور بود امام هادي را،
زير نظر، ببرد سامراء.
در بين راه، در بياباني بي آب و علف، رسيده بودند به چشمه ي آب و دار و درخت.
براي امتحان شمشيرش را چال کرد پاي يکي از درخت ها و علامتي
گذاشت تا برگردد و ببيند چه خبر است.
کاروان راه افتاد، به بهانه اي برگشت و آمد تا رسيد
به علامتي که نشان کرده بود،
نه چشمه اي بود، نه درختي، نه آبي و نه سايه اي!
شمشيرش را در آورد و برگشت، خودش را رساند به بقيه.
امام رو کرد طرفش: «ابوالعباس! کاري را که مي خواستي کردي؟»
ـ بله، در کار شما شک داشتم ولي،
حالا احساس مي کنم غني ترين آدم توي دنيا و آخرتم.
ـ بله، قضيه از اين قرار است. شيعيان ما هم تعدادشان
و هم مشخصاتشان معلوم است، نه يک نفر کم و نه يک نفر زياد مي شوند!

آفتاب در حصار 13

بسم الله الرحمن الرحیم

همراه سي صد نفر مأمور شد براي آوردن امام هادي از مدينه.
در طول راه با يار امام بحث مي کرد، مي گفت: «مگر علي بن ابي طالب نگفته
هيچ زميني، خالي از قبرستان نيست، اگر هم باشد، به زودي قبرستان مي شود.
پس گورستانِ اين بيابان بي آب و علف کجاست؟»
ميان راه، وسط تابستان، برف سنگيني شروع شد.
امام و يارانش لباس گرم آورده بودند.
مأموران اما، از سرما تلف شدند و همان جا شد گورستانشان.

آفتاب در حصار 12

بسم الله الرحمن الرحیم

صداي گريه بلند بود. صداي ضجه...
نه فقط فقرا که همه آمده بودند. چشيده بودند محبت علي بن محمد را.
کمکشان بود در دين و دنياشان.
امام را از مدينه مي بردند.
شهر يک پارچه ضجه مي زد.

آفتاب در حصار 11

بسم الله الرحمن الرحیم

امام جماعت مدينه بود. مدام نامه مي نوشت براي متوکل: « اگر اينجا را
مي خواهي، علي بن محمد را از مدينه بيرون کن!»
متوکل حرفش را قبول کرد. وقتي که امام خواست از مدينه برود،
آمد پيش امام، گفت: « اگر شکايتم را به خليفه بکني،
زندگي ات را آتش مي زنم و بچه ها و غلام هايت را مي کشم.»
امام آرام رو کرد به او، گفت: « من مثل تو آبرو ريز نيستم.
شکايتت را به کسي مي کنم که من و تو و خليفه را آفريد.»
خجالت کشيد. سرش را انداخت زير، افتاد به التماس که مرا ببخشيد.

تصویر زیبای امام خامنه ای و پسر خردسال

ای جااااانم...

آفتاب در حصار 10

بسم الله الرحمن الرحیم

آخرين نفري بود که از سامرا مي رسيد.
رفت پيش امام هادي. براي گفتن اخبار جديد.
امام پرسيد: «چه خبر از واثق؟»
ـ حکومت مي کرد؛ ده روز پيش ديدمش.
ـ از متوکل چه خبر؟
ـ در زندان بود و بدتر از هميشه.
ـ ابن الزيات، وزير واثق چه مي کرد؟
ـ مردم با او بودند و زير فرمانش.
امام گفت: « واثق مرد و متوکل جاي او را گرفت،
ابن الزيات هم کشته شد.»
با تعجب پرسيد: «کي؟»
ـ شش روز بعد از بيرون آمدن تو.

آفتاب در حصار 9

بسم الله الرحمن الرحیم

قرار گذاشتند علي که آمد از جا بلند نشوند.
گفتند: «او يک نوجوان بيش تر نيست.»
علي بن محمد وارد شد. جمعيت خيره مانده بود به او.
به چهره ي گيرا و با صلابتش.
از جا بلند شدند، بي اختيار و راه باز کردند برايش، با احترام.

یک دختر چادری...

بسم الله الرحمن الرحیم

ویژگی های یک دختر خوشتیپ چادری...

آفتاب در حصار 8

بسم الله الرحمن الرحیم

نامش جنيدي بود، از علماي ناصبي و دشمن سر سخت علويان.
معلمِ علي شش ساله شده بود، بعد از شهادت پدرش به دستور معتصم.
بايد ارتباطش را با شيعيان قطع مي کرد و به خيال خودش و معتصم
مي خواست همراه با کنيه ي اهل بيت اعتقادات ناصبي به او بياموزد!
مدتي گذشت. حال علي را از او پرسيدند با لفظ کودک.
عصباني شد، گفت: «کودک کدام است؟ در مدينه عالم تر از من سراغ داريد؟»
ـ نه!
ـ به خدا قسم! هرچه مي خواهم يادش بدهم، خودش مي داند.
ادامه اش را هم به من ياد مي دهد. تمام قرآن را با تفسير کامل مي داند
و با صداي خودش از حفظ مي خواند. نمي دانم اين همه علم
را از کجا آورده، وقتي در ميان ديوارهاي سياهِ مدينه بزرگ شده.
***
علي شش ساله معلم خوبي بود براي معلمش.
 ناصبي سرسخت شد از دوست داران اهل بيت. آن هم سرسختانه.

آفتاب در حصار 7

ابسم الله الرحمن الرحیم

فتخار نوکري در خانه ي امام جواد نصيبم شده بود.

از خانه ي امام کسي مي آمد و دستورات را به من مي رساند.
چند وقتي بود احمد شعري هم شب ها مي آمد خانه ام، از حال امام خبر بگيرد.
يک شب فرستاده ي امام سرش را آورد نزديک گوشم و
آهسته گفت:«امام سلامت رساندند و گفتند امشب از دنيا مي روند
و بعد از ايشان امامت به پسرشان علي مي رسد.»
احمد حرف ها را شنيد.
***
خبر شهادت امام که پخش شد، بر سر جانشينش حرف و نقل در گرفت.
دستور امام را که من مي گفتم، کسي باور نمي کرد.
احمد که شهادت داد من راست گفته ام همگي رفتند خدمت امام هادي.

آفتاب در حصار 6

بسم الله الرحمن الرحیم

همه نشسته بودند. علي بن محمد شش ساله بود.بلند شد.
با حالتي خاص گفت: «إنّا لله و إنّا اليه راجعون.»
پرسيدند: «چه شده؟»
ناراحت جواب داد:«پدرم را کشتند.»
گفتند: «با دوري راه چطور فهميدي؟»
گفت: «به يک باره در مقابل خدا احساس ذلتي کردم
که تا به حال سابقه نداشت.»

آفتاب در حصار 5

بسم الله الرحمن الرحیم

امام جواد پسرش را نشاند توي بغلش و گفت: «علي جان!
چه سوغاتي اي از عراق برايت بياورم؟»
ـ يک شمشير تند و تيز مثل شعله ي آتش.
به موسي گفت: «پسرم تو چه دوست داري؟»
ـ يک اسب.
چشم امام روشن شد.
رو کرد طرف ما، گفت: «علي به خودم رفته است،
موسي به مادرش.»

آفتاب در حصار 4

بسم الله الرحمن الرحیم

صورت گندم گون، چشمان سياه، بيني کشيده، دندان هاي فاصله دار و خوش رو؛
شبيه پدر بزرگش امام رضا.
بدني ورزيده. نه زياد بلند و نه زياد کوتاه،
با شانه هاي پهن و خوش بو؛
شبيه جدش امام باقر.